Pratik Tarif Yeni Bir Mim: Takip Ettigim Bloglar

Yeni Bir Mim: Takip Ettigim Bloglar



Su siralar hic mutfaga girecek halim yokken bu mimler pek guzel imdadima yetisti. Boylece, yeni tariflerle olmasa da, Bizim Pastane’nin sayfalarina biraz canlilik geldi. Tesekkurler Yelda!

Sizi bilmem ama, resimsiz iletiler bana biraz kuru geliyor. Bu nedenle konumuzla hic bir ilgisi olmasa da, gecen hafta yaptigim truflerin bir resmini ekliyorum yukariya. Bu resmi ilk defa olarak kameramin Av modunu kullanarak cektim ve bilincli olarak ondeki trufu net, arkadakileri flu olarak resimlemeye calistim. Gururluyum 🙂 Konumuz olan mimle biraz zoraki bir ilgi kurmak pahasina, resimdeki trufleri, bu yaziyi okuyan arkadaslarima ithaf ve ikram ediyorum. Sanal ikramlara bayiliyorum; yiyelim, icelim, ama sismanlamayalim, kolestrolumuz de artmasin. Ne iyi, degil mi?

Bu mimde blog arkadaslarimizi anlatiyoruz kisaca. Bu aralar takip ettigim blog sayisi, yabanci olanlarla beraber, sanirim yuzu gecti. Gonlum hepsinden kisa da olsa bahsetmek isterdi ama bu mumkun degil. Bunun icin adlariyla tek tek anamasam bile, listemdeki tum blogcu arkadaslarin benim icin ozel oldugunu ve bloglarini severek izledigimi vurgulamak istedim baslamadan.

Once beni sobeleyen blogcu arkadasim Yelda’nin blogu var sirada. Yelda’yi Bizim Pastane’ye yorumlarindan tanidim once. Blogu oldugunu ise bu mim sayesinde ogrendim. Tabii Cilekli’yi hemen linklerime ekledim, bazi tariflerini de yapilacaklar listeme..

Portakal Agaci benim blog maceramin baslangici. Hatice benim icin ozen, mukemmelliyet, yardimseverlik ve misafirperverligi temsil ediyor.

Dilek’ce’de hep yeni bir seyler buldum: yeni fikirler, yeni tarifler, yeni yaklasimlar. Sanirim bir cok konuda (ozellikle de mutfakta) Dilek’ten daha tutucu oldugum icin, onun blogu her zaman heyecan ve ilham verdi bana. Keske daha s1k guncellese…

Mine blog sahibi olma konusunda beni yureklendiren ilk blogcu arkadasim. TeaTime’in birbirinden aydinlik ve duru guzellikte resimlerine hep hayran oldum. Yolun basinda, fotograf cekme konusundaki sorularimi ayrintilariyla cevapladi Mine; hem bilgilendirdi, hem yureklendirdi.

Emel’in Yemek Gunlugu, ilk takip etmege basladigim yemek bloglarindan. Annemin yemeklerini ve mutfagini animsatiyor bana onun yaptiklari, icim simsicak oluyor sofralarini gordugumde… En fazla tarif denedigim bloglardan biri de Emel’in Gunlugu.

Hanimis’i ilk gordugumde hayran kalmistim. Isil’in yaptiklarini, yazdiklarini, cektigi resimleri seviyorum. Bazi bazi ayni dalga boyunda seyrediyor olmaliyiz ki benzer seyler yapiyoruz onunla, ve bu cok hosuma gidiyor. Yorumlarini bile okumaktan zevk aldigim bir site onunki.

Gelincik Tarlasi’ni ev sahipligini yaptigim Elma-YE’de tanidim. Daha ilk yazisindan Burcu’ya ve yazilarindan sicakligi yansiyan ailesine yakinlik duydum. Aylar icinde kendini gelistirmesini, birbirinden guzel eserler yaratmasini hayranlikla izledim. Duvarlarina yesil sarmasik dallari stensillenmis, birbirinden guzel pasta maketleriyle dolu o mutfak sanki benim mutfagimmis gibi asina bana.

Son zamanlarda Devletsah’in sitesini acmakta zorluk cekiyorum. Bu nedenle eskisi kadar izleyemez oldum yaptiklarini. Ama onun olaylara yaklasimini, sitesiyle bize getirdigi yenilikleri ve hizmetleri seviyorum.

Miss Cilek benim icin ozel bir insan. Birlikte bir projede calismak ve birbirimizi biraz daha iyi tanimak imkanimiz oldu onunla. Ictenligini, sanatciligini, yardimseverligini, el attigi her ise guzellik katisini seviyorum.

Tasarimini, sadeligindeki guzelligi, resimlerini ve tabii yazilarini cok begeniyorum Evcini’nin. Guncellendiginde icime heyecan veren bir site de bu.

Munevver’i Nane Limon bloglar alemine katilmadan once, bana cok sey ogreten nazik yorumlariyla tanidim. Hatta itiraf edeyim ki, Munevver’in blog sahibi olmaya karar verisinde belki minicik de olsa bir katkim olmustur diyerek kendi kendime paye cikariyor ve mutlu oluyorum bazen. Devamli yeni seyler ogrendigim, okumaktan cok zevk aldigim bir blog Munevver’inki.

Pastaci Burcu ile ilgi sahalarimiz cok benzesiyordu ilk basta. Simdi o benim hemen hic tecrubem olmayan seker hamurlu pastalarda uzmanlasma yolunda, ama yine de yaptiklarini buyuk zevkle ve hayranlikla izliyorum.

Duduk Makarnasi’nin Behiye’si benim becerikli ve bir o kadar da mutevazi blogcu arkadasim. Belki o da benim gibi gurbetci oldugundan, belki bambaska nedenlerle onu kendime yakin hissettim hep.

Mutfakta kim gibi olmak isterdin dense, yerinde olmak isteyebilecegim ilk kisi Kedili Mutfaklar’in yaratici ascisi Oya olurdu. Ayni yazisiyla beni hem kahkahayla gulduren, hem aglatan insan Oya.

Fethiye, benim eksik olan ve eksikligiyle icimde ukte kalan taraflarima hitap ediyor. Hep istemisimdir bahce isleriyle ugrasmayi, kendi bahcemin mahsulunu pisirip, yemeyi, ikram etmeyi, kendi yogurdumu, peynirimi yapmayi ama simdiye kadar beceremedim. Bu isi basaran Fethiye’yi Yogurtland’inde gipta ve hayranlikla izliyorum.

Sibel’in cok saglikli, pratik ve guzel tarifleri var kuskusuz; ama o kadar guzel yaziyor ki, zaman icinde onun yazilarini okumaktan aldigim zevk, tariflerine olan ilgimi ikinci plana itti. Ne zaman Sibel’in Kahvesi’nin guncellendigini gorsem, icim kipir kipir yazdiklarini okumak icin kosuyorum kahvesine. Yazilarindaki huznu –etrafindaki guzelliklere gozu acik, hayati seven bir huzun bu ama–seviyorum, kendimi buluyorum bazi yazdiklarinda.

Kendisinden bir cok sey ogrendigim, kalbini yazilarina dokmekten cekinmeyen bir guzel insan da Mutfakta Zen Tijen. Onun resimlerini dusundugumde, yemek resimlerinden once, cektigi muhtesem cicek resimleri geliyor aklima. Cicekleriyle esliyorum dusuncemde Tijen’i.

Betul’un fotograflari beni heyecanlandiracak guzellikte. Yazilarini ve tariflerini cok ilginc buluyorum, yetmiyor, satir aralarini okumaya calisiyorum. Benim icin mistik bir niteligi var Rustic’in.

Su anda mutfagimin en sevilen yemeklerinden birkacini (eskilerin dedigi gibi, ismiyle musemma) Nezaket’in Acik Bufe’sinden ogrendim. Bastan beri ozenli tarifleri, resimleri ve guzel yazilariyla zevkle izledigim bir blog oldu Acik Bufe.

Saziye’nin blogu Mutfak Guncesi de dusundurucu yazilari, usta ellerden ciktigi besbelli olan guzel yemekleri ve resimleriyle, ziyaret etmekten zevk aldigim bir site. Beklentilerimin yuksek oldugu, fakat hic bir zaman hayal kirikligina ugratmayan bir ugrak benim icin.

Evcil Kedi cok faydalandigim bloglardan biri. Hatta yillardir yapageldigim bazi yemeklerin bile puf noktalarini Tulin’den ogrenip, daha iyisini yapar oldum. Bizim eve giren patlicanlar, kizartilmaktan onun sayesinde kurtuldu mesela 🙂 Lezzetten taviz verilmeden de saglikli yenilebilecegini gosterdi bana. Daha s1k guncellenmesini diledigim bir blog da onunki.

Su anda guncellenmiyor ama Zeytin Dali da takip etmekten cok zevk aldigim bloglardandi. Dilek, dallarini budadi. Eh bahar da geldi, umarim baska bir bahara kalmaz bulusmamiz 😉

Evet, biliyorum, biraz uzadi ama hic birini yazmadan gecemedim. Bu liste aslinda daha da uzar gider ama hadi, burda noktalayalim. Sobeleme konusuna gelince, arkadaslarim beni bagislasinlar. Unuttugumdan degil ama, istemeyenleri zorlamak istemedigimden, kimseyi sobelemeyecegim. Yazdigim arkadaslardan, bu mimi cevaplamak isteyenler olursa, yazdiklarini ilgi ve zevkle okurum ama.

Herkese sevgiler, ayrilmadan lutfen bir de truf buyurunuz; afiyet seker olsun.


Add a Comment

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir