Pratik Tarif Olum Varmis

Olum Varmis



Belki kiminiz farketmistir, tatil donusunden beri Bizim Pastane ile ilgilenmek bana cok zor geliyor. Bu durumu sizlere acmak istemiyordum aslinda, cunku benim ruh halim degil bu blogun konusu. Ote yandan, gonulsuzce yazisimin, yahut hic yazamayisimin nedenlerini aciklama zorunlulugu da duyuyorum. Bu nedenle, birkac satirla da olsa, gectigimiz ayin benim icin cok onemli olan bir olayindan bahsetmek istedim size.

Nisan ayi sonunda cok sevdigimiz bir arkadasimizi kaybettik. Hastaliginin caresiz oldugunu biliyorduk. Ustelik uzun zamandir pencesinde oldugu bu hastaliktan –sikayet de etmeden– o kadar cok cekti ki, icimizin itiraf edemedigimiz bir kosesi ferahladi belki de olum haberiyle… Boyle oldugu halde, Resad’in olecegine inanmadigimi, ancak o oldugunde anladim. Sonra genelde olume inanmadigim kafama dank etti. Simdi “bu da ne demek?” diyeceksiniz, “olum hayatin tek kesinligi degil mi?” Bilirsiniz, bir konuyu kitaplardan okumak, gozleyerek ogrenmekten cok farklidir. Ben de bu yasima kadar, olum gercegini kendime mal edememisim. Sevgili arkadasimiz bu alemden ayrildi ve ben ancak simdi bildim: olum varmis. Bildim bileli de, bircok sey degisti hayatimda. Eskiden bana zevk veren seyler, artik zevk vermez oldu. Pastalar, kekler zorunluluktan yapiliyor; yapilinca resmini cekmek bile zor geliyor. Hadi birkac satir olsun yazayim desem, aklimi toparlayamiyorum. Durumum bu.

Benden yeni tarifler bekleyen sevgili Bizim Pastane okurlari, lutfen kusuruma bakmayin. Bizim Pastane’yi kapatmayi dusunmemekle birlikte, devam ettirmek su an cok zor geliyor. Yarinin neler getirecegini ise hic bilemiyorum. Olum acisi bile bu dunyaya ait olduguna gore, kalici olmasa gerek. Bu da gecer diyorum ama bir yandan da, aci verse bile ogrendigime sahip cikmak istegi agir basiyor. Onumuzdeki gunler icin umdugum, gunluk hayatimi, ogrendiklerimin bilinciyle devam ettirebilmek. Bunu basardigimda, yeni tariflerle sizinle birlikte olacagim. Eski tariflerle ilgili sorulariniz oldugunda, yorum birakmaktan cekinmeyin. Yorumlarinizi cevaplamaga devam edecegim.

Bu iletinin resmi, evimize oldukca yakin olan bir agacimiz kesilirken cekildi. Sozlukten baktim, bu agaclara disbudak agaci deniyormus. Caresiz bir hastaliga yakalanmis, gozenekleri yavas yavas kapandigindan besinsiz kalmis. Onbes yildir yasadigimiz evimizde, golgesine alismistik. Ama eve cok yakin oldugu icin, kurumus halde kalmasi da tehlikeliydi. Caresiz kesildi ve sanki bir arkadasimizdan olmusuz gibi icimiz buruldu. Rastlanti mu bunlarin arka arkaya gelisi bilemiyorum ama rastlanti bizim kafamizda yarattigimiz bir sey gibi geliyor bana. Siz ne dersiniz?


Add a Comment

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir